4 A zet koers naar de ruimte!

Fasten your seatbelts, daar gaan we…

	Voor we kunnen vertrekken, eerst nog wat voorbereidingswerk want in de ruimte weet je nooit… Ken jij iets van die planeten? Moeten we uitkijken voor marsmannetjes? Welke kledij moeten we inpakken? …
Elk groepje onderzoekt een stukje van de puzzel en... ons hoofd begint al langzaam te tollen als een meteoriet van alle ‘weetjes’! Wie in paniek slaat, kan altijd terecht bij een andere groep voor wat extra informatie. Nooit gedacht dat een ruimtereis zo vermoeiend kon zijn!
	Als echte speurneuzen ‘snuisteren’ wij in boeken en blaadjes! Wie zoekt, die vindt… Hier en daar is er nog tijd voor een lief schouderklopje…
We waren stilaan voldoende voorbereid om over te gaan tot veldwerk… Nog de laatste schoonheidsfoutjes verwerken want we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn… We kregen een uitnodiging om het Astrolab te bezoeken in Zillebeke. Wie weet wat we daar allemaal gaan ontdekken (?). Nemen we onze ruimtekledij nu al mee?!
	Meester Carlos liet zijn oog vallen op een speciale kast. Hij loenste naar het mapje ‘buitenaards leven’ en we hielden even de adem in… Zou het dan toch kunnen? Enkele moedige kinderen durfden de vraag stellen…
Onze gids was een echte ‘sterrenkenner’! Hij betoverde ons helemaal met een stel geleerde woorden. Van de lichtsnelheid tot organismen en ingewikkelde berekeningen, we waanden ons net aan boord van een echte spaceshuttle. Ook dit vreemde toestel wekte onze aandacht, er zat zelfs een haardroger in! Het werd gemaakt door studenten en uitgetest aan boord van een speciaal vliegtuig… Nu weten we zeker welk beroep we later kiezen!
	Nu waren we klaar om al eens te proeven van het ‘leven als sterrenkijker’. We warmden onze ogen op voor een heus toestel in een vreemde koepel… Er werd zelfs gefluisterd in de gangen dat we misschien zouden overnachten in één van de kamers… spannend!
	Onze sterrenkenner van dienst vertelde ons alle geheimen die de telescoop in huis had. Ook het beeld dat hij maakte moest eraan geloven, we mochten ‘koekeloeren’ door de lens. Even schrikken… de takken die we te zien kregen waren zoveel groter, whaaaw! Echt planeten konden we niet zien maar een schermpje toonde ons toch enkele beelden, mooi!
Dank aan de gidsen, de meester en juffen voor dit voorsmaakje van de ruimte!